جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۸٬۰۰۳ نتیجه برای «دم» · صفحهٔ ۷۸۹ از ۱٬۵۰۱
- غزل شمارهٔ ۲۸۸۹ صائبچه سازد دامن دشت جنون با گرم جولانیکه از نقش قدم صحرای محشر را به جوش آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۰ صائبنمی دانند مردم آفتابی هست در عالمخدا آیینه ما را زخاکستر برون آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۱ صائبپشیمانی ندارد گوشه گیری صائب از مردمزکوه قاف هیهات است عنقا سر برون آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۳ صائبندارد گفتگوی مردم دیوانه توجیهیچسان تعبیر از این خواب پریشان سر برون آرد؟
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۶ صائببه زیر گنبد دستار آخر پهن شد زاهدتعین بر سر آدم بلا بسیار می‌آرد
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۲ صائبندیدم یک نفس راحت زحس ظاهر و باطنچه آسایش در آن کشور که ده فرمانروا دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۳ صائبنشان مردمی در مردم عالم نمی یابماگر دارد وجودی مردمی، مردم گیا دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۹ صائبزبی برگی نکردم روی خود را تلخ، تا دیدمکه بیش از فلس زیر پوست ماهی نیشتر دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۰ صائبنمی گردد به خاطر هیچ کس را فکر برگشتنچه خاک دلنشین است این که صحرای عدم دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۱ صائباگرچه خود به خاک راه یکسانم ولی شادمکه بال لامکان سیری همای همتم دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۳ صائبچه بیدردست بلبل در میان نغمه پردازانکه با شغل گرفتاری دماغ گلستان دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۲ صائبکجا از شادمانی بهره عقل ذوفنون دارد؟که در زیر نگین این ملک را داغ جنون دارد