جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۴۵ نتیجه برای «زلف» با فیلتر غزلیات (حافظ) · صفحهٔ ۱ از ۱۳
- غزل شمارهٔ ۲۶ حافظ شیرازیزلفآشفته و خِوی‌کرده و خندان‌لب و مستپیرهن‌چاک و غزل‌خوان و صُراحی در دست
- غزل شمارهٔ ۳۱۶ حافظ شیرازیزُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَمناز بُنیاد مَکُن تا نَکَنی بُنیادَم
- غزل شمارهٔ ۵۵ حافظ شیرازیخَمِ زلفِ تو دامِ کفر و دین استز کارستانِ او یک شمه این است
- غزل شمارهٔ ۳۶ حافظ شیرازیتا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادستدلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست
- غزل شمارهٔ ۵۰ حافظ شیرازیبه دامِ زلفِ تو دل مبتلایِ خویشتن استبکُش به غمزه که اینَش سزایِ خویشتن است
- غزل شمارهٔ ۶۹ حافظ شیرازیکس نیست که افتادهٔ آن زلفِ دوتا نیستدر رهگذرِ کیست که دامی ز بلا نیست
- غزل شمارهٔ ۸۳ حافظ شیرازیگر ز دستِ زلفِ مُشکینت خطایی رفت رفتور ز هندویِ شما بر ما جفایی رفت رفت
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ حافظ شیرازیدست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کردتکیه بر عهدِ تو و بادِ صبا نتوان کرد
- غزل شمارهٔ ۱۴۶ حافظ شیرازیصبا وقتِ سحر بویی ز زلفِ یار می‌آورددل شوریدهٔ ما را به نو، در کار می‌آورد
- غزل شمارهٔ ۲۴۴ حافظ شیرازیمعاشران! گره از زلفِ یار باز کنیدشبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید
- غزل شمارهٔ ۲۷۱ حافظ شیرازیدارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرسکه چُنان ز او شده‌ام بی سر و سامان که مَپُرس
- غزل شمارهٔ ۲۸۰ حافظ شیرازیچو بر شکست صبا زلفِ عنبرافشانشبه هر شکسته که پیوست، تازه شد جانش