جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶۵ نتیجه برای «ته» با فیلتر اقبال لاهوری، قطعه · صفحهٔ ۱ از ۶
- بخش ۲۲۱ - عرب را حق دلیل کاروان کرد اقبال لاهوریاگر فقر تهی دستان غیور استجهانی را ته و بالا توان کرد
- بخش ۳۵۴ - در دل را بروی کس نبستم اقبال لاهورینشیمن ساختم در سینهٔ خویشته این چرخ گردان خوش نشستم
- بخش ۲۰۵ - خنکن ملتی بر خود رسیده اقبال لاهوریدرخش او ته این نیلگون چرخچو تیغی از میان بیرون کشیده
- بخش ۲۳۰ - چو بر گیرد زمام کاروان را اقبال لاهوریکند افلاکیان را آنچنان فاشته پا می کشد نه آسمان را
- بخش ۳۶۶ - خودی را نشهٔ من عین هوش است اقبال لاهوریمی من گرچه نا صاف است درکشکه این ته جرعهٔ خمهای دوش است
- بخش ۳۰۶ - مگو با من خدای ما چنین کرد اقبال لاهوریته بالا کن این عالم که در ویقماری میبرد نامرد از مرد
- بخش ۷۷ - بپای خود مزن زنجیر تقدیر اقبال لاهوریبپای خود مزن زنجیر تقدیرته این گنبد گردان رهی هست
- بخش ۷۰ - نماند آن تاب و تب در خون نابش اقبال لاهورینیام او تهی چون کیسئه او به طاق خانه ویران کتابش
- بخش ۵۳ - چه خوش صحرا که شامش صبح خند است اقبال لاهوریقدم ای راهرو آهسته تر نهچو ما هر ذره او دردمند است
- بخش ۱۵۲ - میان لاله و گل آشیان گیر اقبال لاهوریاگر از ناتوانی گشته ئی پیرنصیبی از شباب این جهان گیر
- بخش ۸۷ - چه گویم نکتهٔ زشت و نکو چیست اقبال لاهوریچه گویم نکتهٔ زشت و نکو چیستزبان لرزد که معنی پیچدار است
- بخش ۱۴۶ - بجلوت نی نوازیهای من بین اقبال لاهوریگرفتم نکته فقر از نیاگانز سلطان بی نیازیهای من بین