جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۶ نتیجه برای «کو» با فیلتر رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی (خیام) · صفحهٔ ۱ از ۲
- شمارهٔ ۷ خیام نیشابوریهر جانِ شریف کو شناسایِ ره استداند که هر آنچه آید از جایگَه است
- شمارهٔ ۳ خیام نیشابوریبگذار حدیثِ آسیابی کو راگندم همه مردم است و آبش خون است
- شمارهٔ ۶ خیام نیشابورییک تن خبر مرگ تو ننیوشیده استکو را نه ز دیده خون برون‌جوشیده است
- شمارهٔ ۱۰ خیام نیشابوریاز جملۀ رفتگانِ این راهِ درازباز آمده‌ای کو که به ما گوید راز
- شمارهٔ ۲۹ خیام نیشابوریبا کلهّ همی‌گفت به افسوسْ افسوسکو تاج مرصّع و کجا نالۀ کوس؟
- شمارهٔ ۳۳ خیام نیشابوریایّامِ زمانه از کسی دارد ننگکو در غم ایّام نشیند دلتنگ
- شمارهٔ ۱ خیام نیشابوریصد کاسه و کلّهٔ سرِ شاه و گدانَخرَند به کوزۀ فُقاعی فردا
- شمارهٔ ۴ خیام نیشابوریاین کوزه که آبخوارۀ مزدوری استاز دیدۀ شاهی و دلِ دستوری است
- شمارهٔ ۱۱ خیام نیشابوریجز در دلِ خاکِ تیره، منزلگه نیستمَی خور که چُنین بیهُده‌ها کوته نیست
- شمارهٔ ۱۲ خیام نیشابوریدر کارگهِ کوزه‌گری رفتم دوشدیدم دو هزار کوزه، گویا و خموش
- شمارهٔ ۲۴ خیام نیشابوریدر پشتِ من، از زمانه توُ می‌آیدوز من، همه کارِ نا نکو می‌آید
- شمارهٔ ۲۸ خیام نیشابوریای پیرِ خردمند! بگَه‌تر برخیزو آن کودکِ خاک‌ْبیز را بنگر تیز