جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۹ نتیجه برای «آتش» با فیلتر سعدی، رباعی
- رباعی شمارهٔ ۱۲۱ سعدی شیرازیای دست تو آتش زده در خرمن منتو دست نمی‌گذاری از دامن من
- حکایت شمارهٔ ۲۰ سعدی شیرازیقاضی همدان را حکایت کنند که با نعلبند پسری سر خوش بود و نعل دلش در آتش. روزگاری در طلبش متلهف بود و پویان و مترصد و جویان و بر حسب واقعه گویان:
- رباعی شمارهٔ ۱۸ سعدی شیرازیرویی که چو آتش به زمستان خوش بودامروز چو پوستین به تابستانست
- رباعی شمارهٔ ۱۹ سعدی شیرازیآن سست وفا که یار دل‌سخت من استشمع دگران و آتشِ رخت من است
- رباعی شمارهٔ ۷۵ سعدی شیرازیبر آتش رخسار تو دلهای کباباز بس که بسوخت دود برمی‌آید
- رباعی شمارهٔ ۸۴ سعدی شیرازییا روی به کنج خلوت آور شب و روزیا آتش عشق بر کن و خانه بسوز
- رباعی شمارهٔ ۱۱۹ سعدی شیرازیدر دیده به جای سرمه سوزن دیدنبرق آمده و آتش زده خرمن دیدن
- حکایت شمارهٔ ۱۵ سعدی شیرازیاگر صد سال گَبْر آتش فروزد اگر یک دم در او افتد بسوزد
- شمارهٔ ۱ - در تقریر دیباچه سعدی شیرازیفیالجمله چون جگرسوختگان آتش محبّت و متحمّلان بار امانت را آتش اشتیاق بالا گیرد و دود فراق بر هودج دماغ کُله بندد، انشراح صدور و ارتیاح ارواح را مسوّداتی که مبیض چهرهٔ معانی بود تعلیق زند تا در مکاید رواید اشواق و مقاسات …