جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۳۱ نتیجه برای «کس» با فیلتر سعدی، سایر قالب‌ها · صفحهٔ ۱ از ۱۱
- شمارهٔ ۴ سعدی شیرازیکس نیست که مهر تو درو شاید بستپس پیش تو ناچار کمر باید بست
- حکایت شمارهٔ ۱ سعدی شیرازییکی را از وزرا پسری کودن بود. پیش یکی از دانشمندان فرستاد که مر این را تربیتی می‌کن مگر که عاقل شود. روزگاری تعلیم کردش و مؤثر نبود. پیش پدرش کس فرستاد که این عاقل نمی‌باشد و مرا دیوانه کرد.
- حکایت شمارهٔ ۷ سعدی شیرازییکی را از حکما شنیدم که می‌گفت: هرگز کسی به جهلِ خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد، هم چنان ناتمام گفته، سخن آغاز کند.
- شمارهٔ ۱۰ سعدی شیرازیخواهی که به طبعت همه کس دارد دوستبا هر که در اوفتی چنان باش که اوست
- شمارهٔ ۱۶ سعدی شیرازیهر کس که به بارگاه سامی نرسداز بخت سیاه و بد کلامی نرسد
- حکمت شمارهٔ ۱۹ سعدی شیرازیدو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم.
- حکمت شمارهٔ ۳۰ سعدی شیرازیهمه کس را عقلِ خود به کمال نماید و فرزندِ خود به جمال.
- شمارهٔ ۴۴ سعدی شیرازیجایی نرسد کس به توانایی خویشالا تو چراغ رحمتش داری پیش
- حکمت شمارهٔ ۷۶ سعدی شیرازیدو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل بر نیاید: تاجر کشتی شکسته و وارث با قلندران نشسته.
- حکمت شمارهٔ ۱۰۵ سعدی شیرازیهمه کس را دندان به ترشی کند شود مگر قاضیان را که به شیرینی.
- حکمت شمارهٔ ۱۰۸ سعدی شیرازیدو کس مردند و حسرت بردند: یکی آن که داشت و نخورد و دیگر آن که دانست و نکرد.
- در مرثیهٔ اتابک ابوبکر بن سعد زنگی سعدی شیرازیبه اتّفاق، دگر دل به کَس نباید دادزِ خستگی که درین نوبت اتّفاق افتاد