دوره و سبک
سبک هندی
سبک شعر فارسی که به‌طور معمول مربوط به قرن‌های دهم تا دوازدهم هجری است و با مضمون‌یابی و تصویرهای تازه شناخته می‌شود.
همچنین: سبک اصفهانی
سبک هندی با نازک‌خیالی، مضمون‌آفرینی و تمثیل شناخته می‌شود. صائب تبریزی از شاعران شاخص این سبک شمرده می‌شود. نام‌های «سبک هندی» و «سبک اصفهانی» در منابع، به‌دلایل مختلف به کار رفته‌اند. پیچیدگی مضمون و باریک‌اندیشی در این سبک به‌گونه‌ای است که برخی شرح‌ها برای فهم بیت‌ها به تأمل بیشتری نیاز دارند.
منابع
- مرجع مطالعه و تطبیق: ذبیح‌الله صفا، «تاریخ ادبیات در ایران»
- مرجع مطالعه و تطبیق: سیروس شمیسا، «سبک‌شناسی شعر» و «انواع ادبی»