سبک خراسانی

سبک خراسانی را بیشتر با زبان ساده و روشن، واژگان کهن‌تر و تصویرهای عینی می‌شناسند. شاهنامه و شعر دربارهای نخستین فارسی از این دوره‌اند. محدودهٔ زمانی دقیق این سبک در منابع مختلف کمی تفاوت دارد. از ویژگی‌های دیگر این سبک می‌توان به تکیه بر مدح و حماسه، و فاصلهٔ کمتر میان زبان نوشتار و گفتار آن روزگار اشاره کرد.