باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
شمارهٔ ۱۱ عطار
جانا دل من خویش به دریا انداخت
خود را به بلا بر سر غوغا انداخت
اندوه همه جهان به تنهائی خورد
پس شادی، اگر هست، به فردا انداخت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- انداختانداخت
- خوردانداخت
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن (۲۱ شعر) قرار دارد.