باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شمارهٔ ۱۵ عطار
خود را به محال خود دچار آیی تو
چون خاک رهی چه باد پیمایی تو
کم کاستی تو باشد ای بی حاصل
هرچیز که از خویش درافزایی تو
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- توتو
- حاصلتو
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن (۲۹ شعر) قرار دارد.