باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شمارهٔ ۲۰ عطار
هر دل که تمام از سردردی برخاست
هستیش ز پیش همچو گردی برخاست
آنگاه اگر مخنثّی در همه عمر
در سایهٔ او نشست مردی برخاست
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- برخاستبرخاست
- عمربرخاست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن (۲۹ شعر) قرار دارد.