باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شمارهٔ ۲۴ عطار
چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است
و افزون طلبی ما کم انگاشتن است
تا چند چو کرم پیله بر خویش تنیم
چون هرچه تنیده، رَسْم، بگذاشتن است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- استاست
- تنیماست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن (۳۵ شعر) قرار دارد.