بخش
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۳۵ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۵).
- مورد منتشرشده
- ۳۵
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱شمارهٔ ۱دنیا که برای ره گذر باید داشتاز زود گذشتنش خبر باید داشتخواندن رباعی ‹
- ۲شمارهٔ ۲گر مرد رهی،رَخْت به دریا اندازسربار، برو، بر سرِ غوغا اندازخواندن رباعی ‹
- ۳شمارهٔ ۳چون مرگ در افکند به غرقاب ترابا خاک برد با دل پرتاب تراخواندن رباعی ‹
- ۴شمارهٔ ۴چون هرچه بود اندک و بسیار نبوددر زیر دیار چرخ دیار نبودخواندن رباعی ‹
- ۵شمارهٔ ۵دیدی تو که محنت زده و شاد بمردشاگرد به خاک رفت و استاد بمردخواندن رباعی ‹
- ۶شمارهٔ ۶عمری به هوس گذاشتی خیز و بروسر برکِه و مِه فراشتی خیز و بروخواندن رباعی ‹
- ۷شمارهٔ ۷دانی تو که هر که زادناچار بمردبه از چو من و چون ز تو بسیار بمردخواندن رباعی ‹
- ۸شمارهٔ ۸چون قاعدهٔ بقای ما عین فناستبر عین فنا کار بنتوان آراستخواندن رباعی ‹
- ۹شمارهٔ ۹کارت همه چون که خوردن و خفتن بودمیلت همه در شنودن و گفتن بودخواندن رباعی ‹
- ۱۰شمارهٔ ۱۰تو بیخبری و تا خبر خواهد بوداز جملهٔ عالمت گذر خواهد بودخواندن رباعی ‹
- ۱۱شمارهٔ ۱۱چون مردن تو چارهٔ یکبارگی استمردانه بمیر! این چه بیچارگی استخواندن رباعی ‹
- ۱۲شمارهٔ ۱۲چون پنداری در بُنهٔ ما افتادصد فرعونی ز ما به صحرا افتادخواندن رباعی ‹
- ۱۳شمارهٔ ۱۳بر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم استرو لوح بشوی و ز ناحق دودم استخواندن رباعی ‹
- ۱۴شمارهٔ ۱۴گر مرد رهی، حدیث عالم چه کنیاز جان بگذر زحمت جان هم چه کنیخواندن رباعی ‹
- ۱۵شمارهٔ ۱۵ای دل صفت نفس بد اندیش مگیربر جهل، پی صورت ازین بیش مگیرخواندن رباعی ‹
- ۱۶شمارهٔ ۱۶چون بسیارست ضعف در ایمانتهرگز نبود حدیث مرگ آسانتخواندن رباعی ‹