بخش
باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۳۰ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۰).
- مورد منتشرشده
- ۳۰
- صفحه
- ۲
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱شمارهٔ ۱تا کی ز جهان رنج و ستم باید دیدتا چند خیال بیش و کم باید دیدخواندن رباعی ‹
- ۲شمارهٔ ۲دریاست جهان که تخت اینجا بنهددل مردم شوربخت اینجا بنهدخواندن رباعی ‹
- ۳شمارهٔ ۳هر کز پی دنیای دنی خواهد بوددر دوزخِ فرعون منی خواهد بودخواندن رباعی ‹
- ۴شمارهٔ ۴دنیای دنی چیست سرای ستمیافتاده هزار کشته در هر قدمیخواندن رباعی ‹
- ۵شمارهٔ ۵چون هست جهان جایگه رسواییدر جایگهی چنین چرا میپاییخواندن رباعی ‹
- ۶شمارهٔ ۶دود است همه جهان، جهان دود انگاروین دیر نمای را فنا زود انگارخواندن رباعی ‹
- ۷شمارهٔ ۷این دنیای غدار چه خواهی کردنوین شوکهٔ پرخار چه خواهی کردنخواندن رباعی ‹
- ۸شمارهٔ ۸از شعبدهٔ جهان چه برخواهد خاستوز حُقّهٔ آسمان چه برخواهد خاستخواندن رباعی ‹
- ۹شمارهٔ ۹دنیا که جوی وفا ندارد در پوستهر لحظه هزار مغز سرگشتهٔ اوستخواندن رباعی ‹
- ۱۰شمارهٔ ۱۰دنیا چه کنی چو بیوفا خواهد بوددرخونِ همه خلقِ خدا خواهد بودخواندن رباعی ‹
- ۱۱شمارهٔ ۱۱ای دل تَبَعِ دُنیی غدّار مشوهمچون کرکس از پی مردار مشوخواندن رباعی ‹
- ۱۲شمارهٔ ۱۲گر هر دو جهان فی المثل انگشتری استوان کرده در انگشت یکی لشکری استخواندن رباعی ‹
- ۱۳شمارهٔ ۱۳ای دل ای دل غم جهان چند خوریو اندوه به لب آمده جان چند خوریخواندن رباعی ‹
- ۱۴شمارهٔ ۱۴چون نیست درین چاه بلا دسترسیتبر پشتی کیست هر زمانی هوسیتخواندن رباعی ‹
- ۱۵شمارهٔ ۱۵یک حاجت بیدلی روا مینکنندیک وعدهٔ عاشقی وفا مینکنندخواندن رباعی ‹
- ۱۶شمارهٔ ۱۶جان رفت و به ذوق زندگانی نرسیدتن رفت و به هیچ کامرانی نرسیدخواندن رباعی ‹