بخش
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۹۴ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۹۴).
- مورد منتشرشده
- ۹۴
- صفحه
- ۶
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱شمارهٔ ۱صد دریا نوش کرده اندر عجبیمتا چون دریا از چه سبب خشک لبیمخواندن رباعی ‹
- ۲شمارهٔ ۲این سودایی که میدواند ما راهرگز نتوان نشاند این سودا راخواندن رباعی ‹
- ۳شمارهٔ ۳زین بحر که در سینهٔ ما پیدا گشتاز پرتو آن چشم جهان بینا گشتخواندن رباعی ‹
- ۴شمارهٔ ۴دل گفت که ما چو قطره ای مسکینیمدر عمر کجا کنار دریا بینیمخواندن رباعی ‹
- ۵شمارهٔ ۵تا چشم دلم به نور حق بینا گشتدر دیدهٔ او دو کون ناپیدا گشتخواندن رباعی ‹
- ۶شمارهٔ ۶هر دم که دلم به فکر در کار آیدهر ذرّهٔ دل منبعِ اسرار آیدخواندن رباعی ‹
- ۷شمارهٔ ۷در قعرِ دلِ خود سفرم میبایددر عالمِ کل یک نظرم میبایدخواندن رباعی ‹
- ۸شمارهٔ ۸عمری به امید در طلب بنشستیمدر فکرت کار روز و شب بنشستیمخواندن رباعی ‹
- ۹شمارهٔ ۹آن قطره که آب جمله از دریا خوردپنهان شد اگرچه عالمی پیدا خوردخواندن رباعی ‹
- ۱۰شمارهٔ ۱۰هر گه که دلم ز پرده پیدا آیدعالم همه در جنبش و غوغا آیدخواندن رباعی ‹
- ۱۱شمارهٔ ۱۱در عالمِ پُر علم سفر خواهم کردوز عالم پُر جهل گذر خواهم کردخواندن رباعی ‹
- ۱۲شمارهٔ ۱۲از بس که دلم در بُنِ این قلزم گشتیک یک مویش زِ شور چون انجم گشتخواندن رباعی ‹
- ۱۳شمارهٔ ۱۳بستیم میان و خون دل بگشادیمپندار وجود خود ز سر بنهادیمخواندن رباعی ‹
- ۱۴شمارهٔ ۱۴زان روز که ما به زندگانی مُردیمگوی طلب از هزار عالم بُردیمخواندن رباعی ‹
- ۱۵شمارهٔ ۱۵روزی که به دریای فنا در تازمخود را به بُنِ قعر فرو اندازمخواندن رباعی ‹
- ۱۶شمارهٔ ۱۶صعب است به ذرّهای نگاهی کردنزان ذرّه رهی نامتناهی کردنخواندن رباعی ‹