باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شمارهٔ ۱۴ عطار
زان روز که ما به زندگانی مُردیم
گوی طلب از هزار عالم بُردیم
راهی که در او هزار هشیار بسوخت
در مستی خویش و بیخودی بسپُردیم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید (۹۴ شعر) قرار دارد.