بخش
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۴۵ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۴۵).
- مورد منتشرشده
- ۴۵
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱شمارهٔ ۱آن ماه که از کنار شد بیرونمدر ماتم او کنار شد پر خونمخواندن رباعی ‹
- ۲شمارهٔ ۲ماهی که چو برق کم بقا آمده بودچون رفت چنین زود چرا آمده بودخواندن رباعی ‹
- ۳شمارهٔ ۳کس بر سر جیحون رقمی جوید بازوز کیسهٔ قارون دُر میجوید بازخواندن رباعی ‹
- ۴شمارهٔ ۴پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوشوان چشمهٔ خورشید باستاد زجوشخواندن رباعی ‹
- ۵شمارهٔ ۵دردا که گلم میان گلزار بریختوز باد اجل بزاری زار بریختخواندن رباعی ‹
- ۶شمارهٔ ۶ماهی که چو مهر عالم آرای افتادتا هر کس را به مهر او رای افتادخواندن رباعی ‹
- ۷شمارهٔ ۷آه از غم آن که زود برگشت و برفتبگذشت چنانکه باد بر دشت و برفتخواندن رباعی ‹
- ۸شمارهٔ ۸میگریم ازان مهوشم و میگریمشکّر چو لبش میچشم و میگریمخواندن رباعی ‹
- ۹شمارهٔ ۹ای دل بگری بر من مسکین و مپرسبیزاری کن ز جان شیرین و مپرسخواندن رباعی ‹
- ۱۰شمارهٔ ۱۰دی بر سر خاک دلبری با دل ریشمیباریدم خون جگر بر رخ خویشخواندن رباعی ‹
- ۱۱شمارهٔ ۱۱ای ماه زمین به برج افلاک شدییا رب که چه پاک آمدی و پاک شدیخواندن رباعی ‹
- ۱۲شمارهٔ ۱۲ای پشت بداده رفته هم روز نخستبرخیز که این گریهٔ ابر از غم تستخواندن رباعی ‹
- ۱۳شمارهٔ ۱۳بر خاک تو چون بنفشهام سر در بربیبرگ گلت چو حلقه ماندم بر درخواندن رباعی ‹
- ۱۴شمارهٔ ۱۴رفتی و مرا خار شکستی در دلدر دیدهنیی اگرچه هستی در دلخواندن رباعی ‹
- ۱۵شمارهٔ ۱۵ای کرده شب باز پسین ماتم خویشگِل کرده، زمین ز دیدهٔ پر نم خویشخواندن رباعی ‹
- ۱۶شمارهٔ ۱۶رفتی تو و خون جگریست از تو مراجان بر لب و دل پر خطریست از تو مراخواندن رباعی ‹