بخش
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۱۱۲ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۱۱۲).
- مورد منتشرشده
- ۱۱۲
- صفحه
- ۷
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱شمارهٔ ۱بس آب که بگذشته ز سر از تو مراستبس آتش و خون که در جگر از تو مراستخواندن رباعی ‹
- ۲شمارهٔ ۲با عشق تو جان خویش در خواهم باختبا گریه بهم خون جگر خواهم باختخواندن رباعی ‹
- ۳شمارهٔ ۳ای در سر ذرّه ذرّه سودا از توچون ذرّه هزار بی سر و پا از توخواندن رباعی ‹
- ۴شمارهٔ ۴تا چند ز سودای تو در سوز و گدازچون شمع آرم به روز شبهای درازخواندن رباعی ‹
- ۵شمارهٔ ۵خونی که ز تو درجگرم میگرددمیجوشد و گردِ نظرم میگرددخواندن رباعی ‹
- ۶شمارهٔ ۶جان پیش رخت نثار خواهم آورددل در غمت استوار خواهم آوردخواندن رباعی ‹
- ۷شمارهٔ ۷گه عشق توام چو شمع گرینده کندگه چون صبحم با لب پُر خنده کندخواندن رباعی ‹
- ۸شمارهٔ ۸در عشق تو از نفع و ضرر نندیشمچون شمع ز سوزِ پا و سر نندیشمخواندن رباعی ‹
- ۹شمارهٔ ۹جان روی دل افروزِ تُرا باید داشتدل ناوک دلدوزِ تُرا باید داشتخواندن رباعی ‹
- ۱۰شمارهٔ ۱۰دل شمع تو شد به یک نفس مرده شودور زنده شود جان به لب آورده شودخواندن رباعی ‹
- ۱۱شمارهٔ ۱۱تن جز به هوای تو قدم مینزندجان جز به ثنای تو قلم مینزندخواندن رباعی ‹
- ۱۲شمارهٔ ۱۲ای جان و دلم به جان و دل مولایتاز جای شدم ز عشق یک یک جایتخواندن رباعی ‹
- ۱۳شمارهٔ ۱۳بر خویش بسی چو شمع بگریسته‌امتا بی‌تو چرا به خویش نگریسته‌امخواندن رباعی ‹
- ۱۴شمارهٔ ۱۴کارم که چو زلف تو مشوش دارماز دست بشد چگونه دل خوش دارمخواندن رباعی ‹
- ۱۵شمارهٔ ۱۵ای رفته به آسمان نفیرم بی تویک لحظه قرار مینگیرم بی توخواندن رباعی ‹
- ۱۶شمارهٔ ۱۶هر لحظه در آتشِ غمم اندازیور ناله کنم در عدمم اندازیخواندن رباعی ‹