بخش
باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۹۴ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۹۴).
- مورد منتشرشده
- ۹۴
- صفحه
- ۶
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷شمارهٔ ۱۷تا عقل من از عقیله آزادی یافتدل غمگین شد ولیک جان شادی یافتخواندن رباعی ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸در عشق دل من چو پریشانی گشتدر پای آمد بیسر و سامانی گشتخواندن رباعی ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹عمری به طلب در همه راهی گشتیمبا شخصِ چو کوه، همچو کاهی گشتیمخواندن رباعی ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰روزی دو سه خانه در عدم باید داشتروزی دو سه دروجود هم باید داشتخواندن رباعی ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱ما روی ز هر دو کون برتافته‌ایمبس سینهٔ دل به فکر بشکافته‌ایمخواندن رباعی ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲زان روز که آفتاب حضرت دیدیمذرات دو کون را به قربت دیدیمخواندن رباعی ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳از فوق، ورای آسمان بودم منوز تحت، زمین بیکران بودم منخواندن رباعی ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴چون من نه منم چه جان و تن باشم و بسکان اولیتر که خویشتن باشم و بسخواندن رباعی ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵عمرم دایم ز روز و شب بیرون استمطلوب من از وُسْعِ طلب بیرون استخواندن رباعی ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶با هستی و نیستیم بیگانگیستکز هر دو شدن برون، ز مردانگیستخواندن رباعی ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷المنة للّه که نیم هر نفسیمشغول، چو خلقِ بیخبر، در هوسیخواندن رباعی ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸تا شاگردم به قطع استادترمتا بندهتر ز جمله آزادترمخواندن رباعی ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹چیزی است عجب در دل و جانم که مپرسمستغرق آن چیز چنانم که مپرسخواندن رباعی ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰ما جوهر پاک خویش بشناخته‌ایمپیش از اجل این خانه بپرداخته‌ایمخواندن رباعی ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱امروز چو من شفیته و مجنون کیستبر خاک فتاده، با دلی پرخون، کیستخواندن رباعی ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲مرغ دل من ز بس که پرواز آوردعالم عالم، جهان جهان، راز آوردخواندن رباعی ‹