باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شمارهٔ ۲۵ عطار
عمرم دایم ز روز و شب بیرون است
مطلوب من از وُسْعِ طلب بیرون است
دانی تو که چیست در درونِ جانم
چیزی عجب، از چیز عجب بیرون است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- استاست
- جانماست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید (۹۴ شعر) قرار دارد.