بخش
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن عطار
این بخش از «مختارنامه» عطار است و ۳۵ مورد منتشرشده دارد (رباعی ۳۵).
- مورد منتشرشده
- ۳۵
- صفحه
- ۳
ترتیب: صعودی · نزولی
- ۱۷شمارهٔ ۱۷گفتی تو که مرگ چیست ای بیناییمرگ آینهٔ فضیحت و رسواییخواندن رباعی ‹
- ۱۸شمارهٔ ۱۸ای جان سبک روح! گران سنگی چیستنارفته دو گام، در ره، این لنگی چیستخواندن رباعی ‹
- ۱۹شمارهٔ ۱۹در عالم محنت به طرب آمدهییدر دریائی و خشک لب آمدهییخواندن رباعی ‹
- ۲۰شمارهٔ ۲۰ای آنکه همیشه نفس خشنود کنیوین کار که نیست کردنی زود کنیخواندن رباعی ‹
- ۲۱شمارهٔ ۲۱بر هر وجهی که بستهٔ اسبابیمرگت کند آگه که کنون در خوابیخواندن رباعی ‹
- ۲۲شمارهٔ ۲۲تا کی ز غم زیان وسودت آخردر سینه و دل آتش ودودت آخرخواندن رباعی ‹
- ۲۳شمارهٔ ۲۳دردا که به درد ناگهان خواهی شددل سوخته در فراق جهان خواهی شدخواندن رباعی ‹
- ۲۴شمارهٔ ۲۴چون قاعدهٔ وجود پنداشتن استو افزون طلبی ما کم انگاشتن استخواندن رباعی ‹
- ۲۵شمارهٔ ۲۵دل از طربِ زمانه برداشتنیستو افزون طلبی ما کم انگاشتنیستخواندن رباعی ‹
- ۲۶شمارهٔ ۲۶آن چیست مرا از غم و تیمار که نیستوز ناکامی اندک و بسیار که نیستخواندن رباعی ‹
- ۲۷شمارهٔ ۲۷جانی است درین راه خطرناک شدهتن زیر زمین ز نیک و بد پاک شدهخواندن رباعی ‹
- ۲۸شمارهٔ ۲۸از عمر، تمام بهره، برداشته گیرهر تخم که دل میطلبد کاشته گیرخواندن رباعی ‹
- ۲۹شمارهٔ ۲۹هر دیده که روی در معانی آوردبیشک ز کمال زندگانی آوردخواندن رباعی ‹
- ۳۰شمارهٔ ۳۰عشاق که قصّهٔ دل افروز کنندجان همچو چراغ در سرِ سوز کنندخواندن رباعی ‹
- ۳۱شمارهٔ ۳۱هر روز ز دل بر سرِ آتش میباشخاکِ کفِ پای خلقِ سرکش میباشخواندن رباعی ‹
- ۳۲شمارهٔ ۳۲تا چند درِ فتوح جان دربندیدر پیش بُتِ نفس میان دربندیخواندن رباعی ‹