باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شمارهٔ ۴ عطار
از آتش دل چو دود بر خواهی خاست
وز راه زیان و سود برخواهی خاست
وین کلبه که ایمن اندر او بنشستی
ایمن منشین که زود برخواهی خاست
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- خاستخاست
- بنشستیخاست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست (۴۳ شعر) قرار دارد.