باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شمارهٔ ۴۳ عطار
از مرگ، چو آب روی دلخواهم شد
با او به دو حرف قصّه کوتاهم شد
گفتم: «چو شدی کجات جویم جانا»
گفتا که چه دانم که کجا خواهم شد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- شدشد
- جاناشد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست (۴۳ شعر) قرار دارد.