باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
شمارهٔ ۳۶ عطار
دوش آمد و گفت: اگر چه کم می‌آیم
پیش از دو جهان به یک قدم می‌آیم
از ما نتوان گریخت از خود بگریز
کآنجا که روی با تو به هم می‌آیم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- می‌آیممی‌آیم
- بگریزمی‌آیم
