باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
شمارهٔ ۶ عطار
دوش آمد و گفت: «در درون ما را باش
در خاک نشین و غرقِ خون ما را باش»
بر من میزد تاکه ز من هیچ نماند
چون هیچ شدم گفت: «کنون ما را باش!»
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- باشباش
- نماندباش
