باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق
شمارهٔ ۴ عطار
زلفِ تو سرِ درازدستی دارد
چشمِ تو همه میل به مستی دارد
امّا دهنت که ذرّهای را ماند
یک ذرّه نه نیستی نه هستی دارد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- دارددارد
- مانددارد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق (۳۵ شعر) قرار دارد.