باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شمارهٔ ۷۳ عطار
چون بدنامی به روزگاری افتد
مرد آن نبود که نامداری افتد
گر دُر خواهی ز قعرِ دریا طلبی
کان کَفْک بود که با کناری افتد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- افتدافتد
- طلبیافتد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد (۱۰۰ شعر) قرار دارد.