باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شمارهٔ ۲۰ عطار
از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی
جوشیده چو گشت شد مباح ای ساقی
مستی و مُقامری بسی بهتر از آنک
بر روی و ریا کنی صلاح ای ساقی
باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی
جوشیده چو گشت شد مباح ای ساقی
مستی و مُقامری بسی بهتر از آنک
بر روی و ریا کنی صلاح ای ساقی
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات (۷۷ شعر) قرار دارد.