باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۳۷ عطار
تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد
بلبل هر دم مشغلهٔ دیگر کرد
چون خندهٔ گل ز غنچه بس زیبا بود
در تاخت صبا و دهنش پر زر کرد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- کردکرد
- بودکرد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد (۵۷ شعر) قرار دارد.