باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
شمارهٔ ۵۲ عطار
گل از پی عمری به طلب می‌آید
از پردهٔ غنچه زین سبب می‌آید
گل نیست که آن غنچه نمود از پیکان
جان است که غنچه را به لب می‌آید
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- می‌آیدمی‌آید
- پیکانمی‌آید
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد (۵۷ شعر) قرار دارد.