باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۴۰ عطار
دانی تو که شمع را چرا افروزند
تا کشتنش و سوختنش آموزند
چون آتش سوزنده غیب است بسی
چیزی باید که دایمش میسوزند
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد (۱۱۲ شعر) قرار دارد.