باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شمارهٔ ۶۳ عطار
چون بادیهٔ عشق، مرا پیش آمد
هر گامم ازو ز صد جهان بیش آمد
دل رفت و درین بادیه تک زد عمری
خود بادیه او بود چو با خویش آمد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- آمدآمد
- عمریآمد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید (۹۴ شعر) قرار دارد.