پر افشانده‌ام با اوج عنقا گفتگو دارد
غبار رفته از خود با ثریا گفتگو دارد
۱زبان سبزه زان خط دل‌افزا گفتگو دارد
دهان غنچه زان لعل شکرخا گفتگو دارد
۲در آن محفل‌که حیرت ترجمان راز دل باشد
خموشی دارد اظهاری که گویا گفتگو دارد
۳ندارد کوتهی در هیچ حال افسانهٔ عاشق
فغان گر لب فرو بندد تمنا گفتگو دارد
۴خروشم درغمت با شور محشرمی‌زند پهلو
سرشکم‌بی‌رخت‌با جوش‌دریا گفتگو دارد
۵به چشم سرمه‌آلودت چه جای نسبت نرگس
ز کوریهاست هر کس تا به اینجا گفتگو دارد
۶تو خواهی شور عالم گو و خواهی اضطراب دل
همان یک معنی شوق اینقدرها گفتگو دارد
۷برون‌از ساز وحدت نیست این کثرت‌نوایی ها
زبان موج هم در کام دریا گفت‌وگو دارد
۸ز سر تا پای ساغر یک دهن خمیازه می‌بینم
ز حرف لعل میگون که مینا گفتگو دارد
۹لب شوخی که جوش خضر دارد خط مشکینش
چو آید در تبسم با مسیحا گفتگو دارد
۱۰ز آهنگ گداز دل مباش ای بیخبر غافل
زبان شمع خاموش است اما گفتگو دارد
۱۱کلاه‌آرای تسلیمم نمی‌زیبد غرور از من
سر افتاده با نقش کف پا گفتگو دارد
۱۲غبار گردش چشمی‌ست سر تا پای ما بیدل
زبان در سرمه گیرد هر که با ما گفتگو دارد
۱۳
