بهار حیرت‌ست اینجا نه‌گل نی جام می‌خیزد
ز هستی تا عدم یک دیدهٔ بادام می‌خیزد
۱خروش فتنه زان چشم جنون آشام می‌خیزد
که جوش الامان از جان خاص و عام می‌خیزد
۲دلیل شوق نیرنگ تماشای که شد یارب
که آب از آینه چون اشک بی‌آرام می‌خیزد
۳چه امکان‌ست صید خاکساران فنا کردن
به راه انتظار ما غبار از دام می‌خیزد
۴به‌طوف مدعا چون ناله عریان شو که عاشق را
فسردنها ز طوف جامهٔ احرام می‌خیزد
۵هوای پختگی داری کلاه فقر سامان‌کن
که از تاج سرافرازان خیال خام می‌خیزد
۶ز نادانی حباب باده می‌نامند بیدردان
به دیدار تو چشم حیرتی کز جام می‌خیزد
۷نفس در دل شکستم شعله زد دود دماغ من
هوا در خانه می‌دزدم غبار از بام می‌خیزد
۸رمیدن برنمی‌تابد هوای عالم الفت
چو جوش سبزه گرد این بیابان رام می‌خیزد
۹درین مزرع که دارد ریشه از ساز گرفتاری
اگر یک دانه افتد بر زمین صد دام می‌خیزد
۱۰دماغ جاده‌پیمایی ندارد رهرو شوقت
شرر اول قدم از خود به جای‌گام می‌خیزد
۱۱ر بس در آرزوی می سرا پا حسرتم بیدل
نفس تا بر لبم آید صدای جام می‌خیزد
۱۲
