تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد
زآغوش رک‌کل شوخی موج‌گهرریزد
۱به آهنگ نثار مقدم‌گلشن تماشایت
چمن در هر گلی صد نرگسستان سیم و زر ریزد
۲گریبان‌چاکیی دارند مشتاقان دیدارت
که‌کر اشکی به‌عرض‌آرند صد توفالا سحر ریزد
۳رگ خش ندارد دستگاه قطره آبی
به جای خون مگر رنگ‌گداز نیشتر ریزد
۴غبارم زحمت آن آستان داد از گرانجانی
بگو تا ناله‌اش بردارد و جای دیگر ریزد
۵به ناموس وفا در پردهٔ دل آب می‌گردم
مبادا حسرت دیدار چون اشکم به در ریزد
۶به صورت گر تهی‌دستم به‌معنی گنجها دارم
که گر یک چشم من دامن فشاند صد گهر ریزد
۷تویی کز همت بیدستگاهان غافلی ورنه
ز عنقا آشیان برتر نهد رنگی که پر ریزد
۸توان سیر تنک‌سرمایه گیهای جهان کردن
که هرجا گرد شامی بشکند رنگ سحر ریزد
۹چو اشک شمع نقد آبرویی در گره دارم
که‌تا در پرده‌است‌آب‌است،چون رپزد شرر ریزد
۱۰کلاه عزت افلاک فرش نقش‌پاگیرد
چو بیدل هرکه از راهت‌کف‌خاکی به‌سر ریزد
۱۱
