گر نه‌ای عین تماشا حیرت سرشار باش
سر به سر دلدار یا آیینهٔ دلدار باش
۱با هجوم عیش شو چون نغمهٔ ذوق وصال
یا سراپا درد دل چون نالهٔ بیمار باش
۲بال و پر فرسودهٔ دام فلک نتوان شدن
گر همه مرکز شوی بیرون این پرگار باش
۳چند باید بود پیشاهنگ تحریک نفس
ساز موهومی که ما داریم گویی تار باش
۴صد چمن رنگ طرب در غنچه دارد خامشی
ناله هر جا گل کند کوته‌تر از منقار باش
۵گر همه بویی ز افسون حسد دارد دلت
بر دم عقرب نشین یا بر دهان مار باش
۶آگهی آیینه دار احتیاط افتاده است
چشم اگر گردیده باشی اندکی بیدار باش
۷بسمل ما را پر وامانده سیر عالمیست
عرصهٔ کون و مکان گو یک تپیدن‌وار باش
۸داغ هم رنگینیی دارد که در گلزار نیست
گر نه‌ای طاووس باری رخت آتشکار باش
۹سیر چشمی ذره از مهر قناعت بودن‌ست
پیش مردم اندکی، در چشم خود بسیار باش
۱۰غنچه‌ات از بیخودی فال شکفتن می‌زند
ای ز سر غافل، برو بیمغزی دستار باش
۱۱تا به کی باشد دل از خجلت شماران نفس
سبحه بیکار است چندی گرم استغفار باش
۱۲بی‌نیازیهای عشق آخر به هیچت می‌خرد
جنس موهومی دو روزی بر سر بازار باش
۱۳یک قدم راهست بیدل از تو تا دامان خاک
بر سر مژگان چو اشک استاده‌ای هشیار باش
۱۴
