نیاز جلوه دارم حیرت آیینه پروردی
ز دیوان نگاه امشب برون آورده‌ام فردی
۱به روی چهرهٔ امکان، من آن رنگ سبکبالم
که هر کس می‌رود از خویش می‌خیزد ز من گردی
۲به بال هر نفس پرواز از خود رفتنی دارم
به رنگ اضطراب ناله‌ام توفانی دردی
۳بیا زاهد طریق صلح‌کل هم عالمی دارد
تو و تسبیح، ما و می کشی، هر کاری و مردی
۴ز نیرنگ تغافل برده است آن چشم فتانم
به بازی نیز نتوان یافتن در طاسم آوردی
۵ز خود رفتن به یادت ریشه در موج گهر دارد
به این تمکین نمی‌باشد خرام نازپروردی
۶به جیب بیخودی دارم سراغ شعله جولانی
چو اخگر در شکست رنگ ییدا کرده‌ام گردی
۷خمار عافیت نتوان شکست از نشئهٔ صهبا
گرفتم چون خزان در خون گرفتم چهرهٔ زردی
۸ز بس جوش مخنث می‌زند این عرصهٔ عبرت
زنان ریشی برون آرند تا پیدا شود مردی
۹تپیدم آنقدر کز دل فسردن محو شد بیدل
به سعی کوفتنها گرم کردم آهن سردی
۱۰
