عمر گذشت و همچنان داغ وفاست زندگی
زحمت دل کجا بریم آبله‌پاست زندگی
۱هرچه دمید از سحر داشت ز شبنمی اثر
درخور شوخی نفس غرق حیاست زندگی
۲آخر کار زندگی نیست به غیر انفعال
رفت شباب و این زمان قدّ دوتاست زندگی
۳دل به زبان نمی‌رسد لب به فغان نمی‌رسد
کس به نشان نمی‌رسد تیر خطاست زندگی
۴پرتویی از گداز دل بسته ره خرام شمع
زین کف خون نیمرنگ پا به حناست زندگی
۵تا نفس آیت بقاست ناله کمین مدعاست
دود دلی بلند کن دست دعاست زندگی
۶از همه شغل خوشترست صنعت عیب پوشی‌ات
پینه به روی هم بدوز دلق گداست زندگی
۷یک دو نفس خیال باز، رشتهٔ شوق کن دراز
تا ابد از ازل بتاز ملک خداست زندگی
۸خواه نوای راحتیم خواه طنین کلفتیم
هرچه بود غنیمتیم صوت و صداست زندگی
۹شور جنون ما و من جوش و فسونِ وهم و ظن
وقف بهار زندگیست لیک کجاست زندگی
۱۰جز به خموشی از حباب صر‌فهٔ عافیت که دید؟
ای قفس اینقدر مبال تنگ‌قباست زندگی
۱۱بیدل ازین سراب وهم جام فریب خورده‌ای
تا به عدم نمی‌رسی دورنماست زندگی
۱۲
