بت هندی کی از دردسر ترکان خبر دارد
در این کشور میان‌کو تا دماغ بهله بردارد
۱درین دریا که هر یک قطره صد دامن گهر دارد
حباب ما به دل پیچیده آه بی‌اثر دارد
۲نباشدگرتلاش عافیت نقد است آرامت
نفس را سعی راحت اینقدر زیر و زبر دارد
۳به یک رنگ از بهار مدعای دل مشو قانع
که این‌آیینه غیر از خون‌شدن چندین‌هنر دارد
۴حبابم درکنار موج دارد سیر جمعیت
به راحت می‌پرد مرغی‌که زیر بال سر دارد
۵به روی عشرتم نتوان در چاک جگر بستن
چو مژگان شام من آرایش صبحی دگر دارد
۶به این هستی اگر نامی به‌دست افتد غنمیت‌دان
که بسیار است اگر دوش نفس آواز بردارد
۷به ظاهرگر زمینگیرم زمقصد نیستم غافل
که چشم نقش پا از جاده بر منزل نظر دارد
۸بقدر اعتبارات است ضبط خویش مردم را
چو سنگی آبدار افتد فسردن بیشتر دارد
۹نخواهد شد سیاهی از جبین اخترم زایل
شب عاشق به موی کاسهٔ چینی سحر دارد
۱۰صفا در عرض سامان هنرگم کرده‌ام بیدل
ز جوهر حیرت آیینهٔ من بال وپر دارد
۱۱
