شمارهٔ ۲ جامی

حِرزِ جان‌هاست نام دلبر ما

ما أَعَزَّ اسْمَهُ و ما أَعلیٰ

نام او گنج‌نامهٔ لاهوت

گنج پنهانِ غیب، ازو پیدا

همه اسما مظاهر ذاتند

همه اشیا مظاهر اسما

لا أَریٰ في الْوُجود إِلّا هُو

محو شد نامِ غیر و نقشِ سِویٰ

هستیِ مطلق است و وحدتِ صِرف

أَیْنَ هُو، أَیْنَ أَنْتْ، أَیْنَ أَنَا

من و او و تو از میان برخاست

سر وحدت شد از همه یکتا

جان جامی ز نکتهٔ وحدت

نشکیبد چو ماهی از دریا