خیالی بود یارب دوش یا در خواب می‌دیدم
که رویش در نظر بر کف شراب ناب می‌دیدم
۱به اکسیر سعادت یافتم آخر بحمدالله
وصالش را که همچون کیمیا نایاب می‌دیدم
۲چه حاجت بود شمع افروختن در بزم او یارب
چو از عکس رخش عالم همه مهتاب می‌دیدم
۳به داغ نامرادی جان و دل می‌سوخت دشمن را
چو خود را بر مراد خاطر احباب می‌دیدم
۴بسی بر خاک سودم پیش پای ساقی از مستی
سری کش سجده‌گه در گوشهٔ محراب می‌دیدم
۵به آب زندگی پی برد زاقبال وصال او
دلی کز آتش مهجوریش در تاب می‌دیدم
۶جهانی جان همی‌دادند بهر جرعه‌ای اما
ز جامش جامی لب‌تشنه را سیراب می‌دیدم
۷
