غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۲۴ خاقانیشاعرخاقانیمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنفعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریلب جانان دوای جان بخشددرد از آن لب ستان که آن بخشد۱عشق میگون لبش به می ماندعقل بستاند ارچه جان بخشد۲دیت آن را که سر برد به شکرهم ز لعل شکرفشان بخشد۳عاشق آن نیست کو به بوی وصالهستی خود به دلستان بخشد۴عاشق آن است کو به ترک مرادهرچه هستی است رایگان بخشد۵دو جهان را دو شاخ گل دانددسته بندد به دلستان بخشد۶شهسواری است عشق خاقانیکز سر مِقرَعه جهان بخشد۷
