غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷ خاقانی

شاعر
خاقانی
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دل از آن دلستان به کس نرسد

بر از آن بوستان به کس نرسد

۱

بی‌ غمش رنگ عیش کسی نبرد

بی‌ دَمش بوی جان به کس نرسد

۲

به غلط بوسه‌ای بخواهم ازو

گرچه دانم که آن به کس نرسد

۳

لب به دندان فروگزد یعنی

رطب از استخوان به کس نرسد

۴

وصلش اندیشه چون کنم کامروز

دولت از ناکسان به کس نرسد

۵

مردمی تنگبار گشت چنان

کز درش آستان به کس نرسد

۶

عهد و انصاف پی غلط کردند

تا ازیشان نشان به کس نرسد

۷

همه بیگانه‌اند خلق آوخ

کآشنا زان میان به کس نرسد

۸

اهل جستی مجوی خاقانی

کاین مراد از جهان به کس نرسد

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: به کس نرسدقافیه: ـان۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«به کس نرسد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. نرسدنرسد
  2. نبردنرسد
  3. ازونرسد
  4. یعنینرسد
  5. کامروزنرسد
  6. چناننرسد
  7. کردندنرسد
  8. آوخنرسد
  9. خاقانینرسد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ خاقانی

۱٬۳۶۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۰۱ شعر) قرار دارد.