رباعیات محتمل
شمارهٔ ۱۵ خیام
چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
خود را به کم و بیش دُژم نتوان کرد
کارِ من و تو، چنان‌که رای من و توست
از موم، به‌دستِ خویش هم نتوان کرد!
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- کردکرد
- توستکرد
