رباعیات محتمل
شمارهٔ ۲۰ خیام
هم دانۀ اومید به خرمن مانَد
هم باغ و سرایْ بی تو و من مانَد
سیم و زرِ خویش، از دِرَمی تا به جوی
با دوست بخور، گرنه به دشمن مانَد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- ماندماند
- جویماند
