هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۰ خیام
* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است
این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
کآواز دُهُل شنیدن از دور خوش است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- استاست
- بداراست
