هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۲ خیام
* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بَربَطی بر لب کِشت
این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بَربَطی بر لب کِشت
این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت