هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۸ خیام
* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
سَدِّ رَمَقی باید و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی
هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
سَدِّ رَمَقی باید و نصف نانی
وانگه من و تو نشسته در ویرانی
خوشتر بُوَد آن ز مُلْکَتِ سلطانی