دفتر پنجم
بخش ۱۲۲ - در بیان فضیلت احتما و جوع مولانا
جوع خود سلطان داروهاست هین
جوع در جان نه چنین خوارش مبین
جمله ناخوش از مجاعت خوش شدست
جمله خوشها بی‌مجاعتها ردست
شعرهای مرتبط
- بخش ۱۲۲ - سبب حرمان اشقیا از دو جهان کی خسر الدنیا و الآخرةهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۱۲۲ - معجزه خواستن قوم از پیغامبرانهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۱۲۲ - در بیان آنک شهزاده آدمی بچه است خلیفهٔ خداست پدرش آدم صفی خلیفهٔ حق مسجود ملایک و آن کمپیر کابلی دنیاست کی آدمیبچه را از پدر ببرید به سحر و انبیا و اولیا آن طبیب تدارک کنندههموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۱۲۲ - بیان این خبر کی الکذب ریبة والصدق طمانینةهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۱۲۳ - مثلهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۱۲۳ - متهم داشتن قوم انبیا راهموزن · رابطهٔ ساختاری
