غزلیاتغزل شمارهٔ ۱۵۵۷ مولاناشاعرمولانامجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویرییا رب توبه چرا شکستموز لقمه دهان چرا نبستم۱گر وسوسه کرد گرد پیچمدر پیچش او چرا نشستم۲آخر دیدم به عقل موضعصد بار و هزار بار رستم۳از بندگی خدا ملولمزیرا که به جان گلوپرستم۴خود من جعل الهموم همااز لفظ رسول خوانده استم۵چون بر دل من نشسته دودیچون زود چو گرد برنجستم۶این‌ها که نبشتم از ندامتآن وقت نبشته بود دستم۷
